Troostprijs voor Sanne: 3e WK teams

Troostprijs voor Sanne: 3e WK teams

Na haar mislukte gouden missie zondag, raakte Sanne van Dijke even ‘helemaal van het padje af’. Gisteren sleepte ze alsnog een medaille uit het vuur op de WK junioren in Abu Dhabi.De 20-jarige judoka uit Heeswijk-Dinther won brons met het landenteam. Mooi, maar de teleurstelling van zondag werd er niet door uitgewist.

Bron: Eindhovens Dagblad
Door Anneke Liebrand

Van Dijke, die het toernooi inging als de aanvoerder van de wereldranglijst in haar leeftijdscategorie in de -70 kilogram, had haar zinnen gezet op een individuele gouden medaille. Een gepast afscheid van haar juniorentijd. Maar in plaats van eerste werd ze vijfde. Dat kwam aan als een mokerslag. „Ik had hier het hele jaar naartoe geleefd. En nu was het ineens voorbij. Ik was echt even de weg kwijt, wist niet meer hoe ik het moest doen, wat ik moest doen. Ik was helemaal leeg.”

Van Dijke in het Nederlandse team

Aanvankelijk was ze niet van plan het teamevenement te draaien. Van Dijke heeft immers dit jaar een vol programma; ze staat ook op de grote toernooien bij de senioren. Pas gisterochtend hakte ze de knoop door: liever toch meedoen, dan later balen dat ze er geen deel van had uitgemaakt. „Ik had het gevoel dat mijn WK nog niet afgesloten was.”

Via een overwinning (1-4) op Brazilië, een nederlaag tegen Duitsland (5-0) en de gewonnen herkansing tegen Australië (5-0), overtroefden de Nederlandse meiden Zuid-Korea (3-2) in de strijd om het brons. Van Dijke had daarin een speciale rol: ze maakte binnen 24 seconden de beslissende score, die leidde tot die derde plek. 

De bij Jo Gevers opgeleide Van Dijke hield er een dubbel gevoel aan over. „Het is een mooie medaille. En het heeft ook zeker indruk gemaakt, maar het is niet zo dat de teleurstelling van mijn individuele prestatie nu weg is. Het vult de lege plek niet op.” 

Zoals gezegd: Van Dijke draait dit jaar voor het eerst ook een zwaar seniorenprogramma. Dat is even wennen voor de kampioen uit Heeswijk-Dinther, die bij de junioren prijzen als een kralenketting aaneenreeg. „Ik judo nou veel meer grote wedstrijden, waardoor ik relatief minder win. Als je, net als zondag, twee keer verliest, dan gaat het malen in je hoofd. Ben ik slechter geworden? Kan ik het nog wel? Ga ik het wel halen? Als je dan voor het landenteam het winnende punt maakt voor brons, dan denk je toch weer: jawel, ik kan het wél!” 

Dutch team brons

Terwijl de rest van haar ploeggenoten weer terug naar huis is afgereisd, blijft Van Dijke nog een paar dagen in Abu Dhabi. Zaterdag staat daar weer een pittig toernooi voor haar op de rol: een Grand Slam, voor senioren. Bij die gedachte zuchtte ze gisteren wel even. „Ik ben kapot. Ik wilde hier eigenlijk nog wat trainingen doen. Maar de komende dagen ga ik vooral rusten.”

De teleurstelling van het gemiste goud zal de komende dagen op haar indalen, verwacht ze. „Ik denk dat ik nog een dipje zal krijgen. Zeker nu Geke van den Berg, met wie ik op de kamer lag, weg is. Als ik de komende dagen alleen in mijn hotelkamer zit, zal het nog wel binnenkomen.”